Issız bir ada ve üç kitap / devamı

Ne zamandır, aslında çok uzun zamandır almak istediğim kitaplar var benim. Bu listeye zamanla yenileri ekleniyor, kabarıyor, kabarıyor. Hem moral bozan hem motive eden bir şey. İlginç.

Moral bozuyor, çünkü listeyi eritemiyorsunuz kolay kolay. Motive ediyor, zira ne şükür ki yapacak bir şeyiniz var, bir hedefiniz var. Elinizde belge var. Kimse bir şey diyemez.

Doğum günü vesilesi ile kitapyurdu.com sitesine uğrayıp derin dondurucuda beklettiğim listeden üç kitap seçmeye varan öyküye tekrar dönelim.

İlki “Saatleri Ayarlama Enstitüsü”. Ahmet Hamdi Tanpınar’ı bugüne kadar okumamış bir insan olmanın ezikliğini hissederdim hep. Sokaklarda yere baka baka yürümemden tutun, marketteki kasiyere debit kartı mahcubiyet içerisinde uzatışıma kadar bir çok yerde beni esir almış bir eziklikti bu. Kendime daha fazla eziyet etmemek için “evet, istiyorum” dedim; “usta bir Saatleri Ayarlama Enstitüsü çek!” dediler. Ama illâ ki Dergah Yayınları’ndan olsun dedim. Mustafa Kutlu’nun o kadar hatırı var. Uzun hikaye, şimdi anlatılmaz.

Rasim Özdenören bir çok sebepten dolayı muhabbet beslediğim bir yazar. Bir keresinde babamın misafir odasında gördüğümü hatırlıyorum. Bir keresinde de Ankara Sakarya’daki Birleşik kitabevinde gelen okuyucularıyla muhabbet ederken görmüştüm. Elbette görmem değil onu bana sevdiren. Yazı uslubundaki keyfiyet, duruluk. “Kafa Karıştıran Kelimeler”le pozitivizme, rasyonalizme biçtiği değer mesela. Engebeli arazimde top koşturan çocuğun eline üç beş lira tutuşturup “git bakkaldan kendine daha iyi bir top al” diyen amcadır Rasim Özdenören. Ve “Aşkın Diyalektiği” yine “Saatleri Ayarlama Enstitüsü” gibi başta adıyla beni cezbeden bir kitaptır. Üstüne etraftan aldığım olumlu değerlendirmeler de onu listeme eklememe neden olmuştu. Zorlu geçen seçimi kazandı. “Usta bir Aşkın Diyalektiği çek!” dediler.

Sözün sultanı o. Yıllar evvel Yağmuradam’ın elinde gördüğüm ve bir kere ödünç isteyip okuma imkanına kavuşamadığım eser. Eskimiş olduğu için, ilk defa okuyana hayretle bakılan eser. Hatta Yağmurlu Adam aynen bunu dedi bana: “Daha okumadın mı la?”. Evet, okumadım la! Kendimi inşa etmeye, imar etmeye vakit mi ayırdım ki ben?

bir masalmış geçen yıllar
kaç yaprak var elimizde?

Son olarak “Usta bir Üç Noktanın Söylediği çek!” dediler.

…

S* Abi’nin yanına gittim bugün. Abi dedim dün doğum günümdü, elini sıktım bir güzel. Şu yaşıma girdim, bir dua edin…

Dua etti var olsun, iyi oldu.
İyi oldu, bu kitapları aldığım.